Home Oeratoom Materie De aarde Het heelal Evolutie De mens Het leven Meer voorspellingen
jalobo.nl
© Als je wat kopieert, wil je dan naar deze website verwijzen?
Uiteraard is het voor ons uiterst moeilijk te geloven dat de aarde een levend iets zou zijn! Nog verbazingwekkender is dat deze klomp materie, de aarde, zou organen hebben die op die van de mens gelijken? Deze aarde zou een levend organisme zijn? James Lovelock heeft met zijn Gaia hypothese al zoiets verondersteld, zie https://en.wikipedia.org/?title=Gaia_hypothesis, maar Lorber gaat nog veel verder dan James Lovelock. Lorber beschrijft in het eerste deel van zijn boek: “Aarde en Maan”, uitgebreid het organische leven van de aarde en vergelijkt alle organen met die van de mens en hij legt uit hoe die organen werken. Heel interessant is dat Lorber nog vermeldt dat een levende milt een totaal andere structuur heeft dan de milt van een overledene. Wat weet de mens werkelijk van de inwendige structuur van onze aarde? De wetenschap heeft eigenlijk alleen maar vermoedens en veronderstellingen. De onderzoekers zijn nog niet verder gekomen dan de dunne oppervlakte van de aarde, namelijk een kilometer of tien, twintig diep. Er is daarom niemand die weet hoe het binnenste van de aarde eruit ziet, of waaruit de kern van de aarde echt bestaat. Niemand weet bijvoorbeeld waarom de aarde magnetische polen heeft, of waar het aardmagnetisme vandaan komt en hoe de zwaartekracht is ontstaan. Juist het verschijnsel zwaartekracht stelt de huidige wetenschappers voor veel raadsels. In het Grote Johannes Evangelie (deel 4, 105:2) geeft Jakob Lorber een beeld van de zwaartekracht. Deze kracht is als het ware vanzelf ontstaan door de continu toenemende eigenliefde en egoïsme van de geestelijke mens. Juist dat grenzeloze egoïsme en het eigenbelang zijn in deze tijd maar al te duidelijk zichtbaar. De mens van nu is heel erg sterk op zichzelf gericht en de ontelbare “selfies” zijn daar een creatieve uiting van. Deze kijk op de zwaartekracht is echter alleen maar te bevatten als we accepteren dat alles wat we zien en kennen, in feite niets anders is dan een of andere geestelijke vorm. De gangbare wetenschappelijke opvattingen van materie komen steeds dichterbij de zienswijze die al door Jakob Lorber in de 19e eeuw en op deze website zijn beschreven.
zwaartekracht

Meer over de aarde

Site Navigation
jalobo.nl
© Als je wat kopieert, wil je dan naar deze website verwijzen?

Meer over de aarde

Uiteraard is het voor ons uiterst moeilijk te geloven dat de aarde een levend iets zou zijn! Nog verbazingwekkender is dat deze klomp materie, de aarde, zou organen hebben die op die van de mens gelijken? Deze aarde zou een levend organisme zijn? James Lovelock heeft met zijn Gaia hypothese al zoiets verondersteld, zie https://en.wikipedia.org/?title=Gaia_hypothesis, maar Lorber gaat nog veel verder dan James Lovelock. Lorber beschrijft in het eerste deel van zijn boek: “Aarde en Maan”, uitgebreid het organische leven van de aarde en vergelijkt alle organen met die van de mens en hij legt uit hoe die organen werken. Heel interessant is dat Lorber nog vermeldt dat een levende milt een totaal andere structuur heeft dan de milt van een overledene. Wat weet de mens werkelijk van de inwendige structuur van onze aarde? De wetenschap heeft eigenlijk alleen maar vermoedens en veronderstellingen. De onderzoekers zijn nog niet verder gekomen dan de dunne oppervlakte van de aarde, namelijk een kilometer of tien, twintig diep. Er is daarom niemand die weet hoe het binnenste van de aarde eruit ziet, of waaruit de kern van de aarde echt bestaat. Niemand weet bijvoorbeeld waarom de aarde magnetische polen heeft, of waar het aardmagnetisme vandaan komt en hoe de zwaartekracht is ontstaan. Juist het verschijnsel zwaartekracht stelt de huidige wetenschappers voor veel raadsels. In het Grote Johannes Evangelie (deel 4, 105:2) geeft Jakob Lorber een beeld van de zwaartekracht. Deze kracht is als het ware vanzelf ontstaan door de continu toenemende eigenliefde en egoïsme van de geestelijke mens. Juist dat grenzeloze egoïsme en het eigenbelang zijn in deze tijd maar al te duidelijk zichtbaar. De mens van nu is heel erg sterk op zichzelf gericht en de ontelbare “selfies” zijn daar een creatieve uiting van. Deze kijk op de zwaartekracht is echter alleen maar te bevatten als we accepteren dat alles wat we zien en kennen, in feite niets anders is dan een of andere geestelijke vorm. De gangbare wetenschappelijke opvattingen van materie komen steeds dichterbij de zienswijze die al door Jakob Lorber in de 19e eeuw en op deze website zijn beschreven.
zwaartekracht