Home Oeratoom Materie De aarde Het heelal Evolutie De mens Het leven Meer voorspellingen
jalobo.nl
© Als je wat kopieert, wil je dan naar deze website verwijzen?

Evolutie anders beschouwd

Wetenschappers geloven dat het leven zou zijn ontstaan doordat de bliksem - waardoor ontstond die eigenlijk? - chemische reacties veroorzaakte in een soort van “oersoep.” Hun gedachte is dat de aarde in het allereerste begin uit een mengsel van eenvoudige chemicaliën zoals methaan en zuurstof en stikstof zou hebben bestaan en dat mengsel noemen ze ‘oersoep.’

Chemisch leven?

Het leven zou uit chemische reacties bestaan en het leven zou enkel en alleen door ‘toeval’ zijn ontstaan. Vervolgens veronderstellen onderzoekers dat er op de duur DNA is ontstaan en dat kosmische straling veranderingen (mutaties) in het DNA van die eerste levensvormen veroorzaakte. Die veranderingen in het DNA waren willekeurig, waardoor sommige organismen afstierven, maar andere organismen zouden zich hebben aangepast aan hun veranderde omgeving. Het gevolg zou zijn dat zich langzaam maar zeker steeds complexere organismen ontwikkelden, en na vele miljarden jaren was daar dan de levende mens. De wetenschap denkt dat het zo kan zijn gegaan en noemen dit de Darwinistische evolutie theorie.

Toeval?

Volgens vele wetenschappers zou zo`n opeenstapeling van toevalligheden het begin van het leven zijn geweest. Met veel moeite en jarenlang minitieus onderzoek zijn er theorieën ontwikkeld die veel ‘chemische reacties’ in allerlei  organismen begrijpelijk maken, maar het levengevende principe, dàt heeft geen enkele wetenschapper gevonden, of kunnen aantonen. Op deze experimentele manier zullen zij het leven nooit vinden, noch ontdekken, want het leven kan geen verzameling chemische reacties zijn, omdat materie niet het leven is.

DNA geeft het leven?

Veel mensen geloven dat DNA het levengevende principe is; de bron van het leven zou DNA zijn. Maar óók DNA is een dode stof, want het bestaat uit de ‘dode elementen’ koolstof, stikstof, waterstof, zuurstof en fosfor. Iedereen is het er overeens dat die atomen niet uit zich zelf leven. Hoe kan dan ooit DNA het leven geven!? Want als een kerngezond mens plotseling aan een hartstilstand overlijdt, waarom is dan het stoffelijk overschot - met volkomen gaaf en onveranderd DNA in alle cellen - niet meer tot leven te wekken? Als DNA een levenloze stof is, wat is dan wèl het leven? Hoe kan uit een simpel chemisch milieu het leven ontstaan? Zijn deze veronderstellingen niet veel en veel te eenvoudig? Want is het geen groot wonder dat elke boom zijn leven oneindig  lang kan doorgeven en zelfs de hele aarde zou kunnen bebossen als er geen andere bomen, planten en gewassen waren?! Is het geen ongelooflijk wonder dat bomen hout en zuurstof voor de mens maken en dat er schapen zijn die de mens wol geven? Dat er vele verschillende granen en groenten zijn die de mens voeden. Dat er zomaar, maar wel erg lang geleden, bij ‘toeval’ mensen tot leven kwamen die gevoel hebben, die liefde kunnen voelen voor andere mensen en kunnen nadenken over hun leven dat zij hier op aarde leiden? En dat leven zou allemaal heel toevallig  zijn ontstaan uit een of andere  ‘oersoep’ en bliksem, lang na een enorme knal, de oerknal?

Het leven van de bloem

Het leven drukt zich uit als bloem èn als een bij die elkaar nodig hebben. Alle vormen van leven hebben elkaar nodig. Zo ook de mens, die niet zonder de ander kan leven, groeien en bloeien.

Deze schijnbare rommelige

kluwen, is een moleculair

beeld van een ribosoom.  Dit

complex maakt eiwitten. 

Duizenden wetenschappers doen minitieus onderzoek aan de manier waarop in een cel eiwitten worden gemaakt. Maar er is geen antwoord op de vraag hoe het eerste ribosoom, dat zèlf uit tientallen eiwitten bestaat, ooit is ontstaan.  Dus eiwitten maken eiwitten. Wie of wat maakte dan ooit het eerste eiwit?! Wie of wat maakte die uiterst complexe ribosomen?! Wie of wat heeft dit eiwit-biosynthese systeem ontworpen? Dat is nu het toeval in die ´oersoep.´ Is het geen grote dwaasheid als mensen in zo`n soort toeval geloven?
Evolutie
Site Navigation

Evolutie

anders

beschouwd

Wetenschappers geloven dat het leven zou zijn ontstaan doordat de bliksem - waardoor ontstond die eigenlijk? - chemische reacties veroorzaakte in een soort van “oersoep.” Hun gedachte is dat de aarde in het allereerste begin uit een mengsel van eenvoudige chemicaliën zoals methaan en zuurstof en stikstof zou hebben bestaan en dat mengsel noemen ze ‘oersoep.’

Chemisch leven?

Het leven zou uit chemische reacties bestaan en het leven zou enkel en alleen door ‘toeval’ zijn ontstaan. Vervolgens veronderstellen onderzoekers dat er op de duur DNA is ontstaan en dat kosmische straling veranderingen (mutaties) in het DNA van die eerste levensvormen veroorzaakte. Die veranderingen in het DNA waren willekeurig, waardoor sommige organismen afstierven, maar andere organismen zouden zich hebben aangepast aan hun veranderde omgeving. Het gevolg zou zijn dat zich langzaam maar zeker steeds complexere organismen ontwikkelden, en na vele miljarden jaren was daar dan de levende mens. De wetenschap denkt dat het zo kan zijn gegaan en noemen dit de Darwinistische evolutie theorie.

Toeval?

Volgens vele wetenschappers zou zo`n opeenstapeling van toevalligheden het begin van het leven zijn geweest. Met veel moeite en jarenlang minitieus onderzoek zijn er theorieën ontwikkeld die veel ‘chemische reacties’ in allerlei  organismen begrijpelijk maken, maar het levengevende principe, dàt heeft geen enkele wetenschapper gevonden, of kunnen aantonen. Op deze experimentele manier zullen zij het leven nooit vinden, noch ontdekken, want het leven kan geen verzameling chemische reacties zijn, omdat materie niet het leven is.

DNA geeft het

leven?

Veel mensen geloven dat DNA het levengevende principe is; de bron van het leven zou DNA zijn. Maar óók DNA is een dode stof, want het bestaat uit de ‘dode elementen’ koolstof, stikstof, waterstof, zuurstof en fosfor. Iedereen is het er overeens dat die atomen niet uit zich zelf leven. Hoe kan dan ooit DNA het leven geven!? Want als een kerngezond mens plotseling aan een hartstilstand overlijdt, waarom is dan het stoffelijk overschot - met volkomen gaaf en onveranderd DNA in alle cellen - niet meer tot leven te wekken? Als DNA een levenloze stof is, wat is dan wèl het leven? Hoe kan uit een simpel chemisch milieu het leven ontstaan? Zijn deze veronderstellingen niet veel en veel te eenvoudig? Want is het geen groot wonder dat elke boom zijn leven oneindig  lang kan doorgeven en zelfs de hele aarde zou kunnen bebossen als er geen andere bomen, planten en gewassen waren?! Is het geen ongelooflijk wonder dat bomen hout en zuurstof voor de mens maken en dat er schapen zijn die de mens wol geven? Dat er vele verschillende granen en groenten zijn die de mens voeden. Dat er zomaar, maar wel erg lang geleden, bij ‘toeval’ mensen tot leven kwamen die gevoel hebben, die liefde kunnen voelen voor andere mensen en kunnen nadenken over hun leven dat zij hier op aarde leiden? En dat leven zou allemaal heel toevallig  zijn ontstaan uit een of andere  ‘oersoep’ en bliksem, lang na een enorme knal, de oerknal?

Het leven van de

bloem

Het leven drukt zich uit als bloem èn als een bij die elkaar nodig hebben. Alle vormen van leven hebben elkaar nodig. Zo ook de mens, die niet zonder de ander kan leven, groeien en bloeien.

Deze schijnbare

rommelige kluwen, is

een moleculair beeld

van een ribosoom.  Dit

complex maakt

eiwitten. 

Duizenden wetenschappers doen minitieus onderzoek aan de manier waarop in een cel eiwitten worden gemaakt. Maar er is geen antwoord op de vraag hoe het eerste ribosoom, dat zèlf uit tientallen eiwitten bestaat, ooit is ontstaan.  Dus eiwitten maken eiwitten. Wie of wat maakte dan ooit het eerste eiwit?! Wie of wat maakte die uiterst complexe ribosomen?! Wie of wat heeft dit eiwit-biosynthese systeem ontworpen? Dat is nu het toeval in die ´oersoep.´ Is het geen grote dwaasheid als mensen in zo`n soort toeval geloven?
© Als je wat kopieert, wil je dan naar deze website verwijzen?